19 Mayıs İçin

Ben, gencim..

Hani şu, 19 Mayıs’larda geleceğinizi emanet ettiğiniz,

sonra da

kaale bile almadığınız.

Çanakkale’de vurulan,

önüne “birinci vazifeler” konulan ve

“sırtına dünyanın yükü vurulan”ım.

 

Ben, gencim..

Dünden yarına uzanan köprü,

Yarını başka yarınlara bağlayacak bir zincir halkasıyım..

Umutlarınız kadar parlak, düş kırıklığınız kadar karanlığım..

 

Üniversite kapısının önünde kalakalmış,

Ortaokul ya da lise mezunuyum.

Çırağım, kalfayım, ustayım belki ama

20 yaşıma sığdıramadığım yılların yorgunuyum..

 

Gencim, sizin çocuğunuzum..

Onca yakındığınız dünyayı tanımaya çalışıyor, tanıdıkça korkuyorum.

Çocukluğumda benden esirgemediğiniz sevgiyi,

birbirinize hiç göstermediğinizi yeni yeni anlıyorum.

Büyüdükçe,

bana olan sevginizin azaldığını ciddi ciddi düşünüyor

ve büyümekten korkuyorum.

 

 Korkum sadece sevgisizlikten değil..

“Yaşam” denilen uçsuz bucaksız yalnızlık da ürkütüyor beni..

İşten ve aştan gayrısının düşünülmediği bir kurtlar sofrasına doğru

adımadım yaklaştığımı hissediyor,

dönüp kaçmak istiyorum..

 

Önüme çok büyük hedefler koyuyorsunuz..

Sizin ulaşamadığınız kadar yüksek,

sizin gidemediğiniz kadar uzak

ve

başarmak isteyip başaramadığınız ne varsa,

cümlesini koyuyorsunuz önüme :

Kendi düşleriniz, benimle gerçeğe dönüşsün istiyorsunuz..

 

Bir yandan da miras bıraktığınız engellerle kesiyorsunuz yollarımı..

Eğitemiyor, istediğim işte çalıştıramıyor, özgürce gelişebileceğim ortamlar sağlayamıyorsunuz..

Kendi düşlerinizi, kendi örümcek ağlarınızla ördüğünüz mağaralara hapsederken, beni de düşlerinizin yanına gömmek istiyorsunuz. Hem çok uzaklara doğru yolculuklar öneriyor, hem de daha ilk adımda engel oluyorsunuz. Size aykırı gelebilecek her davranışın önüne,geleneklerin, yasaların ve bitmek bilmeyen korkularınızın dikenli tellerini döşüyorsunuz..

 

Gencim ben,

Sözüm ona “yarınlarınız” olan.

Sizin korkularınızın ve güvensizliğinizin eseriyim..

Hani şu,

sizi aşmasını beklerken

kendi denetiminizden çıkmasına

tahammül bile edemediğiniz..

Ve

kardelen çiçekleri gibi “ sizin korkularınızdan filizlenir” cesaretim..

 

Ben gencim..

Çok şey umulan,

bir o kadar da korkulan..

Gencim,

gençliğini yaşayamayan,

Genç düşünceleri için horlanan,

                                             sorgulanan,

                                                     suçlu bulunan..

Gencim, Çanakkale’de vurulan..

Gençliğim eyvah…