Ne çok yalan vardı  tek gerçeğin ölüm olduğu yaz günlerinde .. sen çok sevdiğin sıcakların senin adına ısındığını bilmeden ısıtırdın içimizi, dünyamızı ..  biz senin etrafında pervane ve pervanelerin ulaşmaya can verdiği ışık iken sen, biz sana sadece ablamız, kardeşimiz, karımız, annemiz diye bakmaz  mıydık ? – sen ki babamızın duasını, tanrının rızasını çoktan almıştın cümlemiz o rıza ve dua için çabalarken –

Sen ey gittiği yeri cennete çeviren

Sen ablam

güzel bacım

gözyaşlarım dinmiyor evet ..

her yağmurda,

karda

rüzgarda göğe çevrilen gözüm

sana bakıyor, seni görüyor

senden evet

hepi senden …